نبشته‌ هايي براي بودن

جامعه چندصدايي

من سال‌هاست هم بازيگر، هم بازيخورده و هم بازي‌ساز سياسي در ايران بوده‌ام. لااقل در محدوده همين مشهد خودمان.

در اين نبشته سعي ندارم با ذكر مقدمات و آوردن دلايل و در انتها با ذكر ايده ورسيدن به  نتيجه مطلبم را پايان بدهم.

آمدم تا بگويم: ام‌المفاسد و ريشه همه كژيها در وضعيت اجتماعي، سياسي، اقتصادي و فرهنگي ايران امروز از تركيب نظام حكومتي آن يعني از ولايت فقيه سرمنشا مي‌گيرد. اگر مي‌خواهيد وضعيت به صورت كلي عوض شود يك راه داريم. آن هم فقط همين است حذف ولايت فقيه و در دنباله آن جمهوري اسلامي از ايران و جاگزيني يك سيستم چند قطبي كه نه شاه ونه آخوند و نه حزب توده و نه هيچ سرمايه‌داري نتواند حاكم بلامنازع كشور باشد.

—

پي‌نوشت:

اين مطلب را براي دوستان حزب‌اللهي نوشتم. آنهايي كه در ميان جمع خودشان انتقادهاي ريز و درشتي از وضعيت مملكت دارند و مشكل را در پديده ناميمون «احمدي‌نژاد» دنبال مي‌كنند.

برادر عزيز! اگر شاهد ميوه تلخ « زقوم » هستي  به برگ‌ها و ساقه و تنه درخت خرده نگير. مساله از ريشه درخت است. همين!